فصل پنجم : حج ، صفاى روح هيچ حكم واجبى از احكام شريعت مقدس اسلام را نمىبينى مگر اينكه مقصود از تشريع آن تحقق فوايد اخلاقى است و مقصود اصلى و حكمت همهء احكام در شرايع و اديان ، هدايت آدمى و آشنايى مردم است به حدود اعتدال و فرود آوردن آنان از اوج طغيان ، و زايل نمودن صفت تكبر و خودبينى از دل‌ها ، و پائين آوردن آنان از تخت‌هاى خودخواهى و بزرگ‌منشى ، و عادت دادن نفوس است به مروت و جوانمردى و برادرى و برابرى ، و سائر نتايج عاليه از ملكاتى كه مهربانى و الفت مىآورد ، و تحكيم روابط يگانگى انسان و تثبيت موجبات برادرى را به عهده دارد . فريضهء حج در آنچه گفته شد تأثير فراوان دارد ، چه همانا خداوند متعال اوقات و مكان‌هايى را كه براى انجام حج مقرر فرموده ، به فزونى احترام و زيادتى ثواب « در صورت محافظت بر حدود و آداب آن » و سختى عقاب ( به ارتكاب محرمات )